تبلیغات
فقط عبدالله روا

فقط عبدالله روا
 
قالب وبلاگ
نویسندگان

حامد جوادزاده: من یه سوالی رو بهونه کردم حضور شما رو، میخوام این سوال رو از عبدالله روا بپرسم، یه اتفاقی افتاد که چند وقت بود که خیلی مواجه بودم تا میگفتیم که آقا فرزندان شهدا ایثارگران .می گفتن آقا اونا که چی میخوان دیگه سهمیه بهشون دادن وام فلان بهشون دادن، اجازه ی ورود فلان بهشون دادن. یه بار من به روا گفتم که، آقای روا فوق لیسانس شون رو دانشگاه شهید بهشتی ادبیات میخونن. تموم شد؟

عبدالله روا: پایان نامه ام مونده دیگه!

حامد جوادزاده: یه هفت هشت سالیه که داره فوق لیسانس میخونه(هر دو میخندند)من بهش گفتم روا، که این جریان سهمیه تون چیه؟ خدا شاهده من قبل از این هم باهاش هماهنگ نکرده بودم، فقط یکبار برای من تعریف کرد من دیدم،چه پروسه ی پیچیده ایه!الان حضور شما رو مغتنم دونستم روا یک بار برای ما کامل بگو که آقا داستان سهمیه ی فرزندان شهدا چیه؟تو از سهمیه استفاده کردی؟راضی ای؟

عبدالله روا: بله.حقیقتش من تو دو سه دوره.حقیقتش اینه که آخه چرا ناراضی باشیم، استفاده کردیم در هر صورت.

حامد جوادزاده: الان میگه بابامو بده.ما بهش می گفتیم آقا سهمیه استفاده کردی، خیلی هم اینجوری پز نده که ما فوق لیسانس ادبیات شهید بهشتی داریم میخونیم گفت: آقا بابامو بده من درس نمی خونم!

عبدالله روا: نه حالا که حقیقتش شوخیه. بحث سهمیه ی خانواده ی شهدا برای ورود به دانشگاه، مخصوصا فرزندان شهدا یا کسایی که درجه اول هستن مثل همسر شهید فکر کنم این دو تا اولویت هستن  هیچ ارتباطی به تعداد ورودی ها دانشگاه نداره به عنوان مثال دانشگاه تهران 40 نفر ادبیات فارسی میگیره . اگه 40 نفر بگیره این 40 نفر از بین همه ی کسایی که تو کنکور شرکت می کنن جذب میشه بعد میان 5 تا صندلی بیشتر از ظرفیت دانشگاه در نظر میگیرن برای خانواده ی ایثارگران یعنی اگه 40 نفر ظرفیت داره 45 نفر می گیرن.اون 5 نفر تحت شرایطی میتونن برن دانشگاه .اول اینکه جزء خانواده های شهدا باشن که این شرطشه و هیچ ارتباطی به اون 40 نفر اصلی که جاشون مشخصه نداره.یعنی جای کسی رو نمیگیرن

عبدالله روا: یعنی اگر که فرزندان شهدا نباشن خالی می مونه و به نفع بقیه ی مردم هست میتونن اون جا رو بگیرن.حالا اون 5 نفر چطوری میتونن برن دانشگاه؟ باید از آخرین نفری که تو اون 40 نفر قبول میشه، نمره اش رو درنظر بگیرید؛ باید 85 درصد نمره اونو رو داشته باشیم.یعنی اگر که یه فرزند شهیدی یا یه جانبازی یا یه همسر شهیدی توی کنکور شرکت بکنه و مثلا میخواد بره همون حقوق دانشگاه تهران یا ادبیات دانشگاه تهران هر جایی، ولی نمره اش 85 درصد نمره ی آخرین قبول شده ی اونجا نباشه، اصلا نمی تونه ورود پیدا کنه. این بستریه خیلی وقتها هم این ظرفیت پر نمیشه دیگه این امکانیه که باز به واسطه ی حالا من خودمو  فاکتور بگیرید ،جسارتا همه ی خانواده های شهدا در اختیار مردم ایرانه، یعنی به جای اینکه 40 نفر بگیرن 45 نفر دارن می گیرن.اگه اون 5 نفر رو خانواده ی شهدا تونستن پرکنن که تونستن، نتونستن؛ از مردم دیگه اونجا به قولی پر میشه.منظورم اینه که به طور کلی منفعته هیچ جاییش ضرر نیست.

سردار انصاری: من یه توضیح بدم ایشون کاملا درست گفتن و مسلط هم هستن به موضوع خوشبختانه. ببینید ما اولا شهدا و کسانی که در این راه رفتن از این کشور از دین شون و از انقلاب شون حفاظت کردن.یک ارزش افزوده ای بسیار بالایی برای کشور به وجود آوردن که ما هر چقدر هم به این خانواده ها و عزیزانشون خدمت بکنیم اصلا جای اون کار رو نمی تونیم اصلا جبران بکنیم بسیار بسیار ما خدماتمون نسبت به آن  چیزی که دادن قابل مقایسه نیست یعنی ما خدمت هر چه قدر هم بیشتر بدیم باز نمی تواند اون جان آدمها رو اصلا جبران کنیم.دوم در ارتباط با آموزش و  تحصیل فرزندان شهدا و اون سهمیه ای که ما داریم همین طور که ایشون گفتن صندلی براشون اضافه میکنن ولی هیچ گاه اون 5 درصدی که سهمیه ی شاهد هست هیچ گاه پر نشده حتی اون سه درصد میره برای جامعه ی کل کشور ما مثلا امسال که 5 درصد سهمیه داشتیم 2/2 رو فرزندان و خود جانبازان و ایثارگران تونستن پر بکنند.

حامد جوادزاده: اینطوری نیستش که مثلا شرط معدل روبیارید پایین تر بگید که برن و اون سخت گیری نیست

سردار انصاری: خیر این ضابطه وزارت علوم و سازمان سنجش اصلا دست ما نیست

عبدالله روا: حالا اون بچه شهید هایی هم که درس خوندن ، بچه شهید هایی هم دنبال درس میرن همیشه جزو شاگرد اول ها بودن.

سردار انصاری: من امتیازی رو که دارن عرض میکنم این یعنی ویژگی هایی که دارن، پس بنابراین مثلا ما در کنکور امسال که حدود 600  هزار نفر پذیرفته شدن سهمیه ای که ما داشتیم 2/2 پر شده.بیش از 2/2 هم نشده این یکی، دوم هم همین طور که ایشون هم به درستی گفتن باید 85 در صد نمره رو بیاره تا قبول بشه . چون فرزند شهید باشه، فرزند جانباز باشه، خودش جانباز باشه، آزاده باشه در کنکور هم شرکت کرده باشه ولی اگه 85 درصد نمره ی اون رشته رو نیاورده باشه قبول نمیشه، پس بنابراین از نظر سطح تحصیلی هم اینها سطح تحصیلی بالایی دارن.اما الان چه نقشی در جامعه ی علمی کشور دارن من همین جا میخوام با افتخار عرض بکنم که 10 درصد جامعه ی نخبگان کشور ما و فرهیختگان علمی کشور ما رو ایثارگران تشکیل دادن.حالا من عددش رو شاید نتونم بگم و نباید بگم.مقدار قابل قبوله چون ایثارگران که چیزی حدود 3 میلیون و 300 هزار نفر هستن یک، بیست و پنجم جمعیت کشور رو دارن یعنی باید از هر 25 نفر یک نفر خبره و نخبه داشته باشن ولی ایثارگران سطح علمی و سطح دانشی شون آنقدر بالاست که از هر 10 نفر جامعه ی نخبه ی ما یک نفرشون نخبه است.این نشون میده که دو برابر از نظر هوشی و از نظر دانشی جلوتر هستن نسبت به جامعه ی خودشون پس بنابراین الان ما چیزی حدود 140 هزار دانشجو داریم سطح کشور از ایثارگران که 10 هزار نفرشون فقط در تحصیلات تکمیلی دارن تحصیل می کنند. به نظر من خود اینها خیلی کمتر همین طور که ایشون گفتن خیلی هاشون هستن فرزند جانبازن، فرزند شهید هستن از سهمیه استفاده نکردن خودشون رفتن داخل دانشگاه و امروز جزو نخبگان هستن

عبدالله روا: تعدا زیادی این کار رو کردن.

سردار انصاری: ما امروز افتخار می کنیم که 10 درصد جامعه ی نخبه ی کشور ما ایثارگر هستن این نشون میده که خودشون مثل پدرانشون دلشون برای این نظام و برای این کشور و برای این مملکت و برای این آب و خاک میسوزه و دلسوز این کشور هستن و صحنه ی علمی کشور در جهاد علمی دارن مجاهدت میکنن

عبدالله روا: ما نمونه اش هم داریم البته آقای جوادزاده گفتید.

حامد جوادزاده: بله آقای میر کارشناس نجوم یکی از همین نخبگان هستن که فرزند شهدای معظم ما هستن.

عبدالله روا: ایشون ساکن اصفهانن یکی از آدمهایی که شاید میشه نشون داد و گفت که آقا این مملکت ما؛ ببخشید حالا من خیلی هم سنم کمتره، هم شاید وجه ای  نداشته نشون بدم، من فکر میکنم نمونه ی خوبیه نمونه روشنیه سید حسین میر .

حامد جوادزاده: اصلا یه چیز عجیب و غریبه.

عبدالله روا: خیلی از دوستای ما شما همه ی دوستای بچه شهید منو میشناسی، همه یا دکترن یا تخصص خوندن یا اینکه به هر حال خداروشکر باعث سربلندی پدراشون هستن، غیر خود من همین اتفاق هم افتاده و دلیل این هم نیست که هر کی بچه شهید شد باهوش میشه ها به دلیل طرز زندگی شون. من فکر میکنم این طوری باشه

حامد جوادزاده: نه خود شما همین طور.

سردار انصاری: خود ساخته هستن.

عبدالله روا: ما از اول با یه سری چیزا آشنا شدیم از اول یه جوری بزرگ شدیم که شاید خیلی ها نتونن در طول زندگی شون غم های ما رو ، طرز زندگی ما رو شکل مواجه ما با مشکلات رو تحمل کنن به طور کلی هم کلیت خانواده های شهدا هم هیچوقت طلبکارانه نگاه نمی کنن شما الان آمار بگیرید یه خرده متاسفانه تبلیغات و حساسیت عمومی روش هست که آقا اینا سهمیه دارن سهمیه دارن متاسفانه در مقایسه با امکاناتی که خیلی از قشرهای دیگه گاه حتی به ناحق ازش استفاده می کنن خیلی ناچیزه این امکانات خود حاج آقا می تونن تایید بفرماین منتها تبلیغات هست، (در حالی که شوخی میکند)حالا هر وقت هم کسی احساس کرد از خود من حق کسی رو خوردم حتما بگه من پس میدم

حامد جوادزاده: نه عبدالله روا این حرفا چیه!

سردار انصاری: واقعیت همینی است که ایشون (عبدالله روا)میگن و اون چیزی که ما خدمت می دیم به خانواده ی ایثارگران قطعا نسبت به اون ایثاری که اونها کردن بسیار ناچیزه ما در همین جا باید نقش همسران و نقش مادران فرزندان رو نادیده نگیریم. ما داریم همسر شهیدی که 5 فرزند داره و امروز هر 5 فرزندش جزو نخبگان کشور هستن و در سطوح بالا تحصیل کردن و واقعا همسران شهدا بسیار ایثار کردن و فرزندانشون رو تربیت کردن و به تحصیل وا داشتن من در همدان دیدم در خیلی ازاستان ها دیدم یه همسر شهید خب وقتی که مرد در خونه نباشه یه مقدار به هر حال معذوراتی هست تحت هر شرایطی سخت میشه.

عبدالله روا: همشون مردن واقعا.

سردار انصاری: ولی زنان شیرزن بودن و شیرزن هستن و فرزندان خودشون رو تربیت کردن اگر همسرانشون در این راه رفتن به شهادت رسیدن واقعا فرزندان خودشون رو تربیت کردن به جامعه ی علمی کشور، بسیاری از دانشمندان در انرژی هسته ای خیلی هاشون ایثار گر هستن در مسائل فضایی که امروز ما جزو کلوپ فضایی دنیا هستیم خیلیاشون ایثارگر هستن واقعا در همه ی عرصه های علمی همین طور که پدرشون در عرصه های جهاد مقاومتی و نظامی رفتن خود فرزندان امروز در صحنه های علمی هستن.

عبدالله روا: اگر اجازه بدین من فقط مرتبط با این مطلب دو سه بیت شعر بخونم رفع زحمت کنم

حامد جوادزاده: من اصلا میخوام نگهت دارم اون شعری که برای بابات گفتی رو بخونی

عبدالله روا: آره خب اون خیلی طولانیه من میخوام دو سه بیت از همون بخونم .که البته اینو من فکر میکنم 19 سالگی یا 20 سالگی حالا «گفتم» که خیلی حرف بزرگیه در مقابل این همه بزرگ که تو ادب مون داریم، اینو راستی هم منتشر کردم

هزار سهمیه جای تو را نمی‌گیرد

کسی به جز تو در این سینه جا نمی‌گیرد

هزار حرف نگفته هنوز مانده ولی

گلایه جای حضور تو را نمی‌گیرد

شهید زنده‌تر از زنده‌هاست اما حیف

کسی برای نمرده عزا نمی‌گیرد

به جان عکس خودش من نخواستم برود

درست عکس خودش، من نخواستم برود

به خاک سرخ شلمچه قسم خودش می‌خواست

به جان تک‌پسرش که منم خودش می‌خواست

عبدالله روا: و احساس میکنم شاید غمی که توی لحن من الان هست، سرگرفته از یه افتخار بزرگه، ما به هر حال باباهامون رو در کنارمون نداشتیم. ما پدرمون رو در کنار خودمون نداشتیم انصاف داشته باشید و مقایسه کنید زندگی الان خودتون رو در سایه ی پدر با زندگی یک نفر تو اون زمان، زنان 21 ، 22 ساله رو در نظر بگیرید که همه بیوه شدن، حتی با چند فرزند گهگاه مجبور شدن پشت دار قالی بشینن، چند سالی هست که بحث تکریم و خدمت رسانی به ایثارگران جدی شده، قبلا این بحثا نبود زمان جنگ بود، بابای من کجا خبر داشت که بناست به بچه اش سهمیه بدن یا همچین چیزی. خواهش میکنم هیچوقت قاطی نکنیم لطفا لطفا لطفا هیچوقت قاطی نکنیم اون هدف بزرگ و اون از جان گذشتگی عظیم رو با یه سری چیزا که شاید به خاطر ناراحتی مون از هر چیزی ممکنه سر بگیره این خواسته ی منه به عنوان یه فرزند شهید به نمایندگی از همه ی کسایی که به هر حال یه سهمی توی این داستان دارن و خواهش میکنم توی این روز بزرگ که روز بزرگداشت شهداست و اصلا مثل روز مهندس یا روز دکتر مال یه قشر خاصی نیست مال همه ی شماست توی این روز یه خرده به این فکر کنیم که :

احساس سوختن به تماشا نمی شود

آتش بگیر تا که بدانی چه میکشم


[ سه شنبه 30 دی 1393 ] [ 19:26 ] [ زهرا خانم ... ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ


این وبلاگ ساخته شده واسه اینكه بگه
فقــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــط
عبـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدالله روا

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب